تبلیغات
دکوراسیون و زیبایی - سخنان دیروز و غم امروز

دکوراسیون و زیبایی

پیش از آنکه آخرین نفس را بر آرم ،بر آنم که زندگی کنم ، بر آنم که عشق بورزم ، بر آنم که باشم

شنبه 10 مرداد 1388

سخنان دیروز و غم امروز

نویسنده: نعیمه عارفی   

با چشم‌ها
   
  ز حیرت ِ این صبح ِ نابه‌جای
 خشکیده بر دریچه‌ی خورشید ِ چارتاق
بر تارک ِ سپیده‌ی این روز ِ پابه‌زای،
دستان ِ بسته‌ام را
آزاد کردم از
زنجیرهای خواب.
فریاد برکشیدم:
«ــ اینک  چراغ معجزه  مَردُم!
  تشخیص ِ نیم‌شب را از فجر
در چشم‌های کوردلی‌تان
سویی به جای اگر
مانده‌ست آن‌قدر،
تا  از  کیسه‌تان نرفته تماشا کنید خوب
در آسمان ِ شب پرواز ِ آفتاب را !
با گوش‌های ناشنوایی‌تان
این طُرفه بشنوید:
در نیم‌پرده‌ی شب
آواز ِ آفتاب را!»
«ــ دیدیم
  (گفتند خلق، نیمی)
 پرواز ِ روشن‌اش را. آری!»
نیمی به شادی از دل
فریاد برکشیدند:

«ــ با گوش ِ جان شنیدیم
 آواز ِ روشن‌اش را!»
باری
من با دهان ِ حیرت گفتم:
«ــ ای یاوه
 یاوه
یاوه،  خلائق!
مستید و منگ؟   یا به تظاهر
تزویر می‌کنید؟
از شب هنوز مانده دو دانگی.
ور تائب‌اید و پاک و مسلمان
 نماز را
 از چاوشان نیامده بانگی!»

هر گاوگَندچاله دهانی
آتش‌فشان ِ روشن ِ خشمی شد:
«ــ این گول بین که روشنی ِ آفتاب را
از ما دلیل می‌طلبد.»
توفان ِ خنده‌ها...
«ــ خورشید را گذاشته   
  می‌خواهد
با اتکا به ساعت ِ شماطه‌دار ِ خویش
بیچاره خلق را متقاعد کند
  که شب
از نیمه نیز برنگذشته‌ست.»
  

توفان ِ خنده‌ها...
من
درد در رگان‌ام
حسرت در استخوان‌ام
چیزی نظیر ِ آتش در جان‌ام
پیچید.
سرتاسر ِ وجود ِ مرا  گویی
چیزی به هم فشرد
تا قطره‌یی به تفته‌گی ِ خورشید
جوشید از دو چشم‌ام.
از تلخی ِ تمامی ِ دریاها
در اشک ِ ناتوانی ِ خود ساغری زدم.
 آنان به آفتاب شیفته بودند
زیرا که آفتاب
تنهاترین حقیقت ِشان بود
احساس ِ واقعیت ِشان بود.
با نور و گرمی‌اش
مفهوم ِ بی‌ریای رفاقت بود
با تابناکی‌اش
مفهوم ِ بی‌فریب ِ صداقت بود.

(ای کاش می‌توانستند
از آفتاب یاد بگیرند
که بی‌دریغ باشند
در دردها و شادی‌هاشان
 حتا  
با نان ِ خشک ِشان. ــ
و کاردهای شان را
جز از برای ِ قسمت کردن
بیرون نیاورند.

افسوس!
آفتاب
مفهوم ِ بی‌دریغ ِ عدالت بود و
آنان به عدل شیفته بودند و
اکنون
با آفتاب‌گونه‌یی
  آنان را این‌گونه  دل  فریفته بودند!

ای کاش می‌توانستم
خون ِ رگان ِ خود را
من
قطره
قطره
قطره
بگریم
تا باورم کنند.
ای کاش می‌توانستم 
  ــ یک لحظه می‌توانستم ای کاش ــ
 بر شانه‌های خود بنشانم
این خلق ِ بی‌شمار را،
گرد ِ حباب ِ خاک بگردانم
تا با دو چشم ِ خویش ببینند که خورشید ِشان کجاست
و باورم کنند
ای کاش
می‌توانستم!

نظرات() 
رفیق نوید
شنبه 23 آبان 1388 12:41 ق.ظ
ندا سهراب ترانه
یاران جاودانه
اشکان
پنجشنبه 9 مهر 1388 12:59 ق.ظ
سلام
شعر خودت بود ؟
خیلی قشنگه اما یه خورده از سطح سوات من بالا تره
موفق باشی
سلام به رفیق من برسون
الف - دال
سه شنبه 10 شهریور 1388 09:33 ق.ظ
سلام.
دیر به دیر به روز میکنی.
من سر میزنم به وبلاگت. سر بزن به ما.
نفیسه
شنبه 7 شهریور 1388 02:41 ب.ظ
انتخاب به جایی بود


ای کاش می‌توانستم!
لاله
یکشنبه 11 مرداد 1388 08:37 ق.ظ
به زور میمیریم.مثل ترانه!
به زور به دنیا می آییم مثل تامینا!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :